Oorsig Inhoud Uittreksels Bestelling   Kontak  
 

Uittreksels uit hoofstuk 1
Bladsy 27

. . . . . . Oral waar mense mekaar teŽgekom het, het die sterker stamme nog altyd die swakkeres onderwerp. Die Keltiese volke woon in hierdie tyd versprei oor groot dele van Brittanje, die huidige Frankryk en vanaf die Alpe tot in die middel van die huidige Duitsland. Die Germane het hulle verwonder aan die Kelte se kunstig versierde swaarde en hulle pragtige vroue, en gebrand van begeerte. Die fisies groot en sterker Germane het deur volgehoue aanvalle die Kelte in hulle gebied uitgeroei en die Kelte het mettertyd al hul mag verloor. Die Keltiese mans is gewoonlik as slawe vir die Romeine weggevoer, maar die goedhartige Germaanse krygers kon dit nie oor hulle harte kry om met die sierlike vroutjies en hulle kinders weg te doen nie. Nee, hulle eie oorwerkte vroue sal 'n paar ekstra hande goed kan gebruik en om 'n ekstra vrouelyf in die winter warm te hou, was darem nie te veel gevra nie. So, in moderne terme, word GermaniŽ 'n sosiale staat wat sy hand uitreik na weduwees en wese en vir hulle 'n veilige hawe skep. Die Keltiese vroue en kinders is in die volk opgeneem en sodoende het die meer gevorderde en verfynde Keltiese kultuurgewoontes geleidelik deel van die Germaanse volkskultuur geword. Hulle nakomelinge het 'n groot invloed op die latere Germaanse kultuur gehad. Die Germane is in die geskiedenis daarvoor bekend dat hulle seep en haarkamme uitgevind het: verfynde gebruike wat hulle eintlik ook maar by die Kelte geleer het! . . . . . .

. . . . . . Die vroeŽ heersers oor die grondgebied wat later Europa genoem sou word, was die magtige Romeine. Hulle het gereeld pogings aangewend om die Germane by hulle reuse ryk in te lyf; selfs so vroeg as 113 v.C. het hulle al die Germaanse gebied aangeval. . . . . . .

. . . . . . Verskriklike oorloŽ het gevolg, waarin die Germaanse krygers dikwels die onderspit gedelf het teen die geoefende Romeinse huursoldate. In hierdie oorloŽ het die Romeine egter 'n ander sy van die Germane leer ken. Anders as die fyn Romeinse vroutjies, het die sterk Germaanse vroue saam met hulle mans slagveld toe getrek. Hulle het laers gevorm met oskarre en die mans met wilde getrommel aangemoedig. Elke Germaan wat holrug wou vlug, is deur die woedende vroue met knuppels doodgeslaan. As die vroue sien dat hulle mans die slag teen die oormag gaan verloor, het hulle gewoonlik eers hulle kinders verwurg en dan selfmoord gepleeg, 'n baie ou gebruik en laaste uitweg om te verhoed dat hulle as Romeinse slawe weggevoer word. Die beroemde Julius Caesar en sy leŽr het self ook aanvalle op die Germane gedoen in 55- en 53 v.C, en hoe meer die Germane van die vyand geleer het, hoe gevaarliker het hulle self geword. Die Germane was groot en sterk, meestal met blonde of rooi hare, en . . . . . .

Bladsy 42

. . . . . . Luther word nou vir die duiwel uitgekryt en sy geskrifte is oral in Katolieke kerke verbrand. In 1521 spreek die kerk die banvloek oor hom uit maar gelukkig is sy landheer, keurvors Friedrich van Sakse hom goedgesind; hy laat hom "ontvoer" en versteek hom in sy kasteel. Luther gebruik hierdie tyd van afsondering goed, en begin die Psalms, en daarna Erasmus se Grieks/Latynse weergawe (1519) van die Nuwe Testament in Duits te vertaal. Dit word 'n blitsverkoper en die eerste drieduisend gedrukte kopieŽ word vinnig opgeraap en skelm gelees, want eintlik mag net die priesters voorlees. Vreemd genoeg, in hierdie tyd begin ook die geloof aan hekse momentum kry. Twee slim geleerde monnike sit koppe bymekaar en skryf 'n boek genaamd "Heksehammer". Hierdie vakkundige handboek word net so ywerig as die vertaling van die Nuwe Testament gelees en elke leser word 'n kundige aangaande die praktyk van heksery, en die uitkenning van hekse.
Die heksejag begin met die seŽn van die Pous, en versprei soos 'n veldbrand dwarsdeur die land. Net soos in ons tyd, met die kommuniste, staan nou 'n heks agter elke bos en vir elke onheil waarvoor 'n oorsaak gesoek word, hetsy siekte, dood, haelskade, slegte oeste of veesterftes, is 'n skuldige vrou gevind en tot heks verklaar. Een voorbeeld hiervan was die vroedvroue. Hulle het 'n pasgebore baba eerste gesien en het dan glo "die bose blik" op die kind gewerp. As gevolg van die primitiewe omstandighede van die tyd, is baie babas en moeders dood, en wie was die skuldiges? Natuurlik die verhekste vroedvroue! Ook het dit die broeders ter ore gekom dat hierdie heks-wywe geheime raad aan die vroue uitdeel om die jaarlikse kinder-aanwas te verminder: 'n duiwelse komplot. Derduisende vroue is vir elke moontlike kwaad wat hulle sou gedoen het, wreed gefolter tot hulle erken (en soms selfs geglo het) dat hulle hekse is, en dan op brandstapels verbrand. So het 'n paar vroue wat verlangs van ons familie was, ook hulle einde gevind, maar die familie praat liewer nie daaroor nie. . . . . . .